វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម៉ាច់
ឧ. [ម៉ាច់]
សូរឮដោយដាល់ឬទង្គិចប៉ះត្រូវសាច់និងសាច់ដែលទន់តែណែន។ សូរឮដោយភ្លាត់មាត់ (តាមទម្លាប់)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សូរឮដោយដាល់ឬទង្គិចប៉ះត្រូវសាច់និងសាច់ដែលទន់តែណែន។ សូរឮដោយភ្លាត់មាត់ (តាមទម្លាប់)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់