វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម៉ៅ
កិ. [ម៉ៅ]
រួបរួមទាំងអស់, ទទួលដោយបូករួមទាំងស្រុង, ទទួលមុខការឈ្នួលរួបរួមសព្វគ្រប់, ជួលឱ្យធ្វើការដោយបូករួមមុខការត្រាតែហើយស្រេច :
រួបរួមទាំងអស់, ទទួលដោយបូករួមទាំងស្រុង, ទទួលមុខការឈ្នួលរួបរួមសព្វគ្រប់, ជួលឱ្យធ្វើការដោយបូករួមមុខការត្រាតែហើយស្រេច :
រួបរួមទាំងអស់, ទទួលដោយបូករួមទាំងស្រុង, ទទួលមុខការឈ្នួលរួបរួមសព្វគ្រប់, ជួលឱ្យធ្វើការដោយបូករួមមុខការត្រាតែហើយស្រេច :
“ម៉ៅសង់ផ្ទះឱ្យគេ, ជួលម៉ៅ។”
និយាយបូករួមទាំងអស់។
“”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ មួ ថា មួម៉ៅ ខឹងរញូរញេញ, ខឹងដាលវ៉ាលមិនស្រាក :
“កុំចូលទៅ លោកកំពុងមួម៉ៅ។”