វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ម្កាក់

ន. [ម្កាក់]

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកខ្ចីនិងផ្លែមានរសជូរឆ្ងាញ់; មានពីរប្រភេទគឺ ម្កាក់ព្រៃឬហៅត្រឹមតែម្កាក់ ទទេ, ម្កាក់ស្រុក ឬ ម្កាក់បារាំង; ទាំងពីរប្រភេទនេះ ស្លឹកខ្ចី និងផ្លែប្រើជាអន្លក់ ឬស្លម្ជូរបាន តែម្កាក់ព្រៃមានរសជូរជាង។

រក្សាទុកក្នុងបញ្ជី រំលឹកពាក្យនេះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកខ្ចីនិងផ្លែមានរសជូរឆ្ងាញ់; មានពីរប្រភេទគឺ ម្កាក់ព្រៃឬហៅត្រឹមតែម្កាក់ ទទេ, ម្កាក់ស្រុក ឬ ម្កាក់បារាំង; ទាំងពីរប្រភេទនេះ ស្លឹកខ្ចី និងផ្លែប្រើជាអន្លក់ ឬស្លម្ជូរបាន តែម្កាក់ព្រៃមានរសជូរជាង។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
កន.កកគុ.កិ., គុ.កករន.