វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្នេញ
កិ. [ម្នេញ]
ព្រួយប៉ផ្អុកឥតស្រាក, ព្រួយចំបែងចិត្ត :
ព្រួយប៉ផ្អុកឥតស្រាក, ព្រួយចំបែងចិត្ត :
ព្រួយប៉ផ្អុកឥតស្រាក, ព្រួយចំបែងចិត្ត :
“ចេះតែម្នេញក្នុងចិត្ត។”
សេចក្ដីព្រួយឥតស្រាក, សេចក្ដីចំបែងចិត្ត; ដែលមានក្ដីព្រួយឥតស្រាក, ដែលចំបែងចិត្ត :
“មានម្នេញ; ទុក្ខម្នេញ។”