វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្នះ
គុ. [ម្នះ]
ដែលរឹងរូស, មុខរឹង, ចចេសមិនស្ដាប់បង្គាប់អ្នកប្រាប់។ ពាក្យនេះក្លាយពីពាក្យបាលី មានះ ដែលប្រកាន់កិរិយារឹងត្អឹង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលរឹងរូស, មុខរឹង, ចចេសមិនស្ដាប់បង្គាប់អ្នកប្រាប់។ ពាក្យនេះក្លាយពីពាក្យបាលី មានះ ដែលប្រកាន់កិរិយារឹងត្អឹង។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់