វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្យ៉ែម្យ៉
គុ.កិ., គុ. [ម្យ៉ែ-ម្យ៉]
(ព.សា.) ម្ញ៉ែម្ញ៉ដោយបញ្ចេញអាការៈកិរិយាម្ញ៉ិកម្ញ៉ក់ក្នុងលក្ខណៈមាយា :
(ព.សា.) ម្ញ៉ែម្ញ៉ដោយបញ្ចេញអាការៈកិរិយាម្ញ៉ិកម្ញ៉ក់ក្នុងលក្ខណៈមាយា :
(ព.សា.) ម្ញ៉ែម្ញ៉ដោយបញ្ចេញអាការៈកិរិយាម្ញ៉ិកម្ញ៉ក់ក្នុងលក្ខណៈមាយា :
“វាចេះតែមកនិយាយម្យ៉ែម្យ៉នាំឱ្យអផ្សុក រកតែធ្វើការអីពុំកើត។”