វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ម្រេញគង្វាល

ន. [ម្រេញ-គង់-វាល]

បិសាចពួកមួយ តាមពាក្យបរម្បរាថា តែងសម្ដែងខ្លួនឱ្យឃើញរូបជាកូនក្មេង នៅអាស្រ័យតាមដងព្រៃ ជាបិសាចគ្រប់គ្រងឃ្វាលរក្សាពួកសត្វព្រៃ; អ្នកខ្លះដែលប្រកាន់ជឿខ្មោចបិសាច រមែងរាប់អានបូជាដោយផ្ទុកផ្ដាក់ថាឱ្យជួយឃ្វាលរក្សាគោក្របី ឬដំរីសេះឱ្យផង :

រក្សាទុកក្នុងបញ្ជី រំលឹកពាក្យនេះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

បិសាចពួកមួយ តាមពាក្យបរម្បរាថា តែងសម្ដែងខ្លួនឱ្យឃើញរូបជាកូនក្មេង នៅអាស្រ័យតាមដងព្រៃ ជាបិសាចគ្រប់គ្រងឃ្វាលរក្សាពួកសត្វព្រៃ; អ្នកខ្លះដែលប្រកាន់ជឿខ្មោចបិសាច រមែងរាប់អានបូជាដោយផ្ទុកផ្ដាក់ថាឱ្យជួយឃ្វាលរក្សាគោក្របី ឬដំរីសេះឱ្យផង :

ឧទាហរណ៍

“ព្រៃនុះមានម្រេញកង្វាលពូកែណាស់។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(អ្នកស្រុកខ្លះហៅថា ខ្មោចព្រៃឬបិសាចព្រៃ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
កន.កកគុ.កិ., គុ.កករន.