វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្លិះ
ន. [ម្លិះ]
ឈើតូចពួកមួយ ផ្កាសម្បុរស ក្លិនក្រអូបត្រជាក់, គេដាំយកផ្កាប្រើការបានច្រើនយ៉ាង។
ឈើតូចពួកមួយ ផ្កាសម្បុរស ក្លិនក្រអូបត្រជាក់, គេដាំយកផ្កាប្រើការបានច្រើនយ៉ាង។
ឈើតូចពួកមួយ ផ្កាសម្បុរស ក្លិនក្រអូបត្រជាក់, គេដាំយកផ្កាប្រើការបានច្រើនយ៉ាង។
“”
ម្លិះដែលមានផ្កាជារួតៗច្រើនស្រទាប់; ម្លិះលា ម្លិះដែលមានផ្ការីកលាឥតរួត។
“”