វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

យតិភង្គ

ន. [យៈ-តិ-ភ័ង]

សង្កាត់ពាក្យមួយម៉ាត់ដែលផ្ដាច់ចេញដោយខ្លួនពីគ្នា ត្រង់ចន្លោះឃ្លាគាថា, កាព្យ, ឃ្លោង, ខាងបាលីភាសា ដូចជា ទុហេតុកា មហាសត្ត- ចត្តាឡីស តិហេតុកា; ខាងភាសាខ្មែរដូចជា ច្បាប់នេះថ្លៃថ្លា គួរឱ្យអស់មហា- ជនផងត្រងត្រាប់ ...; សត្ត និង ចត្តាឡីស ត្រូវភ្ជាប់គ្នា, មហា និង ជន ក៏ត្រូវភ្ជាប់គ្នា, បែរជាដកដាច់ពីគ្នាតាមឃ្លារបស់កាព្យ តែត្រូវប្រើគ្រឿងសញ្ញា (-) នេះជាសម្គាល់ឱ្យដឹងថាជាពាក្យភ្ជាប់គ្នា, យ៉ាងនេះហៅថា យតិភង្គ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

សង្កាត់ពាក្យមួយម៉ាត់ដែលផ្ដាច់ចេញដោយខ្លួនពីគ្នា ត្រង់ចន្លោះឃ្លាគាថា, កាព្យ, ឃ្លោង, ខាងបាលីភាសា ដូចជា ទុហេតុកា មហាសត្ត- ចត្តាឡីស តិហេតុកា; ខាងភាសាខ្មែរដូចជា ច្បាប់នេះថ្លៃថ្លា គួរឱ្យអស់មហា- ជនផងត្រងត្រាប់ ...; សត្ត និង ចត្តាឡីស ត្រូវភ្ជាប់គ្នា, មហា និង ជន ក៏ត្រូវភ្ជាប់គ្នា, បែរជាដកដាច់ពីគ្នាតាមឃ្លារបស់កាព្យ តែត្រូវប្រើគ្រឿងសញ្ញា (-) នេះជាសម្គាល់ឱ្យដឹងថាជាពាក្យភ្ជាប់គ្នា, យ៉ាងនេះហៅថា យតិភង្គ។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់