វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យាយ
ន. [យាយ]
ដូន, ជីដូន(សៀមហៅ យ៉ាយ ចំពោះតែជីដូនខាងមាតាឬហៅស្ត្រី ដទៃដែលមានចំណាស់ស្មើនឹងជីដូនខាងមាតាក៏បាន; បើជីដូនខាងបិតាហៅថា យ៉ា អ.ថ. យ៉ា)។
ដូន, ជីដូន(សៀមហៅ យ៉ាយ ចំពោះតែជីដូនខាងមាតាឬហៅស្ត្រី ដទៃដែលមានចំណាស់ស្មើនឹងជីដូនខាងមាតាក៏បាន; បើជីដូនខាងបិតាហៅថា យ៉ា អ.ថ. យ៉ា)។
ដូន, ជីដូន(សៀមហៅ យ៉ាយ ចំពោះតែជីដូនខាងមាតាឬហៅស្ត្រី ដទៃដែលមានចំណាស់ស្មើនឹងជីដូនខាងមាតាក៏បាន; បើជីដូនខាងបិតាហៅថា យ៉ា អ.ថ. យ៉ា)។
“”
(ម.ព. ដូនចាស់ ក្នុង ដូន{¥¥}១{££})។
“”
(ម.ព. សីលវន្ត ក្នុង សីល)។
“”
ជីដូនទួត, ជីដូនរបស់ម្ដាយឬជីដូនរបស់ឪពុក។
“”
យាយលួតរបស់ម្ដាយឬយាយលួតរបស់ឪពុក។
“”
យាយទួតរបស់ម្ដាយឬយាយទួតរបស់ឪពុក។
“”