វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យឹត
កិ. [យឹត]
ទាញឱ្យដាបមកជិត :
ទាញឱ្យដាបមកជិត :
ទាញឱ្យដាបមកជិត :
“យឹតមែកឈើ។”
ទាញឱ្យខ្លបចូល :
“យឹតធ្នូ។”
សម្រឹងស្មិងស្មាធិ៍ដោយតាំងអារម្មណ៍ឱ្យមូល ទាញយកនិមិត្តឱ្យឃើញដូចចិត្តផ្សងឆ្ពោះទៅរកកិច្ចការអ្វីមួយ, ខាបឱ្យឃើញ :
“យឹតមេឃច្ឆាយ, យឹតហួយ។”
ស្រវឹងជ្រុលជ្រប់, ងោងខ្លាំង :
“ស្រាវាយឹត, កញ្ឆាវាយឹត (ព.សា.)។”
កិន, ទរ, ប្រមោកដាក់ ឥតញញើត ឥតប្រណី; ស៊ីបាយឥតសំចៃ ដណ្ដើម ឬប្លន់យកទ្រព្យ; វាយ, ដាល់, តប់, ទាត់, ធាក់ :
“យឹតឱ្យពេញបន្ទុក!; ចេះតែយឹតចុះ! ...(ព.សា.)។”
(ប្រើតាមទម្លាប់ជំនឿរបស់ជនពួកខ្លះ)។