វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យុគន្តកាល
ន. [យុ-គ័ន-តៈ-កាល]
កាលឬសម័យជាទីបំផុតនៃយុគ; កាលឬសម័យ ជាទីបំផុតនៃអាយុ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាលឬសម័យជាទីបំផុតនៃយុគ; កាលឬសម័យ ជាទីបំផុតនៃអាយុ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ កាលឬសម័យជាទីបំផុតនៃយុគ; កាលឬសម័យ ជាទីបំផុតនៃអាយុ។
កាលឬសម័យជាទីបំផុតនៃយុគ; កាលឬសម័យ ជាទីបំផុតនៃអាយុ។
“”