វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យុគលៈ
គូ; ខ្មែរច្រើនប្រើតែដែលប្រកបជាបទសមាសៈ។
គូ; ខ្មែរច្រើនប្រើតែដែលប្រកបជាបទសមាសៈ។
គូ; ខ្មែរច្រើនប្រើតែដែលប្រកបជាបទសមាសៈ។
“”
ជើងទាំងគូ គឺជើងទាំងពីរ; (រ.ស.) :
“ព្រះបាទទាំងគូ។”
ដៃទាំងគូ គឺដៃទាំងពីរ; (រ.ស.) ព្រះហស្តទាំងគូ។
“”
(ម.ព. យុគលហត្ថ)។
“”