វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យុវៈ
គុ., ន. [យុ-វៈ]
កំលោះ, ប្រុសកំលោះ។
កំលោះ, ប្រុសកំលោះ។
កំលោះ, ប្រុសកំលោះ។
“”
ជនកំលោះ; ជនកំលោះក្រមុំ។
“”
ភាវៈកំលោះឬក្រមុំ។
“”
ស្តេចកំលោះ, ព្រះរាជបុត្រកំលោះ ជារាជទាយាទ។
“”
រយៈពេលនៃជីវិតរបស់មនុស្សក្រោយកុមារភាព។
“”
(ម.ព. យុវរាជ)។
“”