វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យោគាវចរ
ន. [យោ-គា-វៈ-ច]
អ្នកតាំងចិត្តឱ្យចុះស៊ប់ក្នុងការភាវនា, អ្នកចម្រើនកម្មដ្ឋាន។
អ្នកតាំងចិត្តឱ្យចុះស៊ប់ក្នុងការភាវនា, អ្នកចម្រើនកម្មដ្ឋាន។
អ្នកតាំងចិត្តឱ្យចុះស៊ប់ក្នុងការភាវនា, អ្នកចម្រើនកម្មដ្ឋាន។
“”
(វេវ. យោគិន, យោគី; យោគិនី)។