វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យោគិន
ន. [យោ-គិន]
អ្នកមានព្យាយាមខាងការភាវនា, អ្នកមានព្យាយាមខាងការស្មិងស្មាធិ៍, អ្នកចម្រើនកម្មដ្ឋាន; បព្វជិត; តាបស, ឥសី។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកមានព្យាយាមខាងការភាវនា, អ្នកមានព្យាយាមខាងការស្មិងស្មាធិ៍, អ្នកចម្រើនកម្មដ្ឋាន; បព្វជិត; តាបស, ឥសី។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា យោគិនី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់