វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យៅវ៍
គុ., ន. [យៅ] ឬ [យ៉ៅ]
កំលោះ; ក្រមុំ; វ័យកំលោះឬក្រមុំ :
កំលោះ; ក្រមុំ; វ័យកំលោះឬក្រមុំ :
កំលោះ; ក្រមុំ; វ័យកំលោះឬក្រមុំ :
“នៅយោវ៍, កំពុងយោវ៍, ពួកយៅវ៍។”
កម្រងផ្កានោប, កម្រងផ្កាក្រពុំ។
“”
(ព.ប្រ.) ស្ត្រីក្រមុំក្មេង, នាងក្រមុំតូច។
“”
ជនកំលោះឬក្រមុំ។
“”
ចំណែកនៃវ័យកំលោះឬក្រមុំ, អ្នកដែលមានចំណែកវ័យកំពុងកំលោះឬក្រមុំ។
“”
ភាពឬភាវៈកំលោះឬក្រមុំ។
“”
ដែលប្រកប ដោយវ័យកំលោះឬក្រមុំ(ដែលកំពុងពេញកំលោះឬពេញក្រមុំ)។
“”
ស្តេចកំលោះ; ព្រះរាជបុត្រកំលោះជារាជ ទាយាទ។
“”
ដែលជាឥស្សរៈលើអស់ពួកកំលោះឬពួកក្រមុំ; ស្តេចកំលោះឬស្តេចក្រមុំ។
“”
លក្ខណៈរបស់កំលោះឬក្រមុំ; នាងក្រមុំមានលក្ខណ៍(ពាក្យទាំងអស់នេះ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ កាលបើកវីត្រូវការ)។
“”