វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រកាំរកូស
កិ., គុ. [រ-កំា-រ-កូស]
មានមោះមៃនឹងគ្នាមិនសូវស្រាក; ដែលចេះតែប្រដាក់ប្រទុក្ខ, រើរុះ, រអាក់រអួល មិនជាប្រក្រតី :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មានមោះមៃនឹងគ្នាមិនសូវស្រាក; ដែលចេះតែប្រដាក់ប្រទុក្ខ, រើរុះ, រអាក់រអួល មិនជាប្រក្រតី :
ឧទាហរណ៍
“ចេះតែរកាំរកូសនឹងគ្នា; មនុស្សរកាំរកូស, ចិត្តរកាំរកូស, គំនិតរកាំរកូស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់