វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រគង
គុ. [រ-គង]
ដែលតូចៗមូលៗរៀវចុងរៀបរៀងគ្នាឥតឆ្គង :
ដែលតូចៗមូលៗរៀវចុងរៀបរៀងគ្នាឥតឆ្គង :
ដែលតូចៗមូលៗរៀវចុងរៀបរៀងគ្នាឥតឆ្គង :
“ម្រាមដៃរគង។”
ដែលវារគងលើគ្នាស្រួលៗមើលទៅមិនទាស់ភ្នែក :
“ទងត្រឡាច រគងៗ។”
(និយាយថា ល្គង ក៏មាន, តាមទម្លាប់ប្រើ)។