វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រងទឹក
ន. [រង-ទឹក]
ប្រឡាយតូចដែលលកក្រោមចុងសំយាបដំបូល ជាផ្លូវសម្រាប់បង្ហូរទឹកភ្លៀងដែលធ្លាក់អំពីដំបូល មិនឱ្យហូរចូលមកខាងក្នុង :
ប្រឡាយតូចដែលលកក្រោមចុងសំយាបដំបូល ជាផ្លូវសម្រាប់បង្ហូរទឹកភ្លៀងដែលធ្លាក់អំពីដំបូល មិនឱ្យហូរចូលមកខាងក្នុង :
ប្រឡាយតូចដែលលកក្រោមចុងសំយាបដំបូល ជាផ្លូវសម្រាប់បង្ហូរទឹកភ្លៀងដែលធ្លាក់អំពីដំបូល មិនឱ្យហូរចូលមកខាងក្នុង :
“ជីករងទឹករោង។”