វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រង្វាស់កាព្យ

ន. [រង់-វាស់-កាប]

លក្ខណៈកាព្យដែលតម្រូវឱ្យមានចំនួនព្យាង្គជាក់លាក់ក្នុងឃ្លានិងចំនួនឃ្លាជាក់លាក់ក្នុងល្បះ ទៅតាមក្បួនតែងកាព្យនៃបទនីមួយៗ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

លក្ខណៈកាព្យដែលតម្រូវឱ្យមានចំនួនព្យាង្គជាក់លាក់ក្នុងឃ្លានិងចំនួនឃ្លាជាក់លាក់ក្នុងល្បះ ទៅតាមក្បួនតែងកាព្យនៃបទនីមួយៗ :

ឧទាហរណ៍

“ធាតុសំខាន់ៗរបស់កំណាព្យមាន រង្វាស់កាព្យ ចំណាប់ចុងចួន និងបរិយាកាស។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់