វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រង្វាស់កាព្យ
ន. [រង់-វាស់-កាប]
លក្ខណៈកាព្យដែលតម្រូវឱ្យមានចំនួនព្យាង្គជាក់លាក់ក្នុងឃ្លានិងចំនួនឃ្លាជាក់លាក់ក្នុងល្បះ ទៅតាមក្បួនតែងកាព្យនៃបទនីមួយៗ :
លក្ខណៈកាព្យដែលតម្រូវឱ្យមានចំនួនព្យាង្គជាក់លាក់ក្នុងឃ្លានិងចំនួនឃ្លាជាក់លាក់ក្នុងល្បះ ទៅតាមក្បួនតែងកាព្យនៃបទនីមួយៗ :
លក្ខណៈកាព្យដែលតម្រូវឱ្យមានចំនួនព្យាង្គជាក់លាក់ក្នុងឃ្លានិងចំនួនឃ្លាជាក់លាក់ក្នុងល្បះ ទៅតាមក្បួនតែងកាព្យនៃបទនីមួយៗ :
“ធាតុសំខាន់ៗរបស់កំណាព្យមាន រង្វាស់កាព្យ ចំណាប់ចុងចួន និងបរិយាកាស។”