វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រង្វេល
ន. [រង់-វេល]
ចង្វាយអ្វីៗដែលទន់សម្រាប់រង សម្រាប់ទ្ររបស់ស្រួយ ឬរបស់ដែលឃ្លោង កុំឱ្យងាយបែក កុំឱ្យឃ្លោង :
ចង្វាយអ្វីៗដែលទន់សម្រាប់រង សម្រាប់ទ្ររបស់ស្រួយ ឬរបស់ដែលឃ្លោង កុំឱ្យងាយបែក កុំឱ្យឃ្លោង :
ចង្វាយអ្វីៗដែលទន់សម្រាប់រង សម្រាប់ទ្ររបស់ស្រួយ ឬរបស់ដែលឃ្លោង កុំឱ្យងាយបែក កុំឱ្យឃ្លោង :
“រង្វេលចំបើង, រង្វេលស្មៅ, រង្វាលសំពត់។”