វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រចនាសម្ព័ន្ធ
ន. [រៈ-ចៈ-ណា-សំ-ព័ន]
រូបរាង គ្រឿងការកសាង អ្វីដែលរចនារួមគ្នា; របៀបសង់ផ្គុំ គ្រោង; របៀបដែលផ្នែកទាំងឡាយនៃអ្វីមួយត្រូវបានតភ្ជាប់គ្នា ផ្គុំ ឬរួបរួមគ្នា, អ្វីដែលផ្គុំឡើងពីផ្នែកជាច្រើន ជាពិសេសអគារ :
រូបរាង គ្រឿងការកសាង អ្វីដែលរចនារួមគ្នា; របៀបសង់ផ្គុំ គ្រោង; របៀបដែលផ្នែកទាំងឡាយនៃអ្វីមួយត្រូវបានតភ្ជាប់គ្នា ផ្គុំ ឬរួបរួមគ្នា, អ្វីដែលផ្គុំឡើងពីផ្នែកជាច្រើន ជាពិសេសអគារ :
រូបរាង គ្រឿងការកសាង អ្វីដែលរចនារួមគ្នា; របៀបសង់ផ្គុំ គ្រោង; របៀបដែលផ្នែកទាំងឡាយនៃអ្វីមួយត្រូវបានតភ្ជាប់គ្នា ផ្គុំ ឬរួបរួមគ្នា, អ្វីដែលផ្គុំឡើងពីផ្នែកជាច្រើន ជាពិសេសអគារ :
“រចនាសម្ព័ន្ធគ្រោងឆ្អឹង, រចនាសម្ព័ន្ធអគារ, រចនាសម្ព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចនិងសង្គម, រចនាសម្ព័ន្ធនៃប្រយោគភាសា។”