វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រជ្ជៈ
ន. [រ៉័ច-ជៈ]
ផ្នែកធំបំផុតនៃវគ្គីសាស្ត្រ។ រជ្ជៈមានពីរប្រភេទ គឺ រជ្ជៈរុក្ខជាតិ និង រជ្ជៈសត្វ :
ផ្នែកធំបំផុតនៃវគ្គីសាស្ត្រ។ រជ្ជៈមានពីរប្រភេទ គឺ រជ្ជៈរុក្ខជាតិ និង រជ្ជៈសត្វ :
ផ្នែកធំបំផុតនៃវគ្គីសាស្ត្រ។ រជ្ជៈមានពីរប្រភេទ គឺ រជ្ជៈរុក្ខជាតិ និង រជ្ជៈសត្វ :
“ស្រូវស្ថិតក្នុងរជ្ជៈរុក្ខជាតិ គោស្ថិតក្នុងរជ្ជៈសត្វ។”