វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រញ្ជួយផែនដី
ន. [រញ់-ជួយ-ផែន-ដី]
បាតុភូតធម្មជាតិដែលធ្វើឱ្យផ្ទៃផែនដីរង្គើមានលំញ័រ អាចបង្កជាមហន្តរាយបាន។ គេអាចប្រើជា រញ្ជួយដី ក៏បាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បាតុភូតធម្មជាតិដែលធ្វើឱ្យផ្ទៃផែនដីរង្គើមានលំញ័រ អាចបង្កជាមហន្តរាយបាន។ គេអាចប្រើជា រញ្ជួយដី ក៏បាន :
ឧទាហរណ៍
“ប្រទេសជប៉ុនតែងមានរញ្ជួយផែនដីជាញឹកញាប់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់