រដេមរដម

គុ. [រ-ដេម-រ-ដម]

ដែលរវីតរវែតឬទ្រែមទ្រម មិនមាំមួនព្រោះពិការឬព្រោះកើតរោគមានដំបៅជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ដែលរវីតរវែតឬទ្រែមទ្រម មិនមាំមួនព្រោះពិការឬព្រោះកើតរោគមានដំបៅជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សរដេមរដម។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(និយាយថា រដែមរដម ក៏មាន, តាមទម្លាប់ប្រើ)។

បន្តរៀនទៀត