វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រណ្ដាប់
ន. [រន់-ដាប់]
វត្ថុសម្រាប់ធ្វើទានឬសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ, គ្រឿងទេយ្យទាន; ទ្រនឹបគ្រូ; គ្រឿងបណ្ណាការ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
វត្ថុសម្រាប់ធ្វើទានឬសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ, គ្រឿងទេយ្យទាន; ទ្រនឹបគ្រូ; គ្រឿងបណ្ណាការ :
ឧទាហរណ៍
“រៀបរណ្ដាប់បុណ្យ, រណ្ដាប់ទេយ្យទាន; រៀបរណ្ដាប់គ្រូ, រៀបរណ្ដាប់ការ (អាពាហ៍ពិពាហ៍)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់