វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រតនគភ៌
ន. [រ័ត-តៈ-ណៈ-គ័រ]
ផ្ទៃជាទីកើតរតនៈ គឺសមុទ្រ(ព្រោះសមុទ្រជាទីកើតរតនៈផ្សេងៗ) ; ព្រះបាទកុវេរៈ គឺព្រះវេស្សវ័ណ(ព្រោះព្រះបាទកុវេរៈ ពួកមនុស្សពីបុរាណយល់ថាជាទេវតាម្ចាស់រតនៈឬម្ចាស់ទ្រព្យ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ផ្ទៃជាទីកើតរតនៈ គឺសមុទ្រ(ព្រោះសមុទ្រជាទីកើតរតនៈផ្សេងៗ) ; ព្រះបាទកុវេរៈ គឺព្រះវេស្សវ័ណ(ព្រោះព្រះបាទកុវេរៈ ពួកមនុស្សពីបុរាណយល់ថាជាទេវតាម្ចាស់រតនៈឬម្ចាស់ទ្រព្យ)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ព្រះបាទកុវេរៈ គឺព្រះវេស្សវ័ណ(ព្រោះព្រះបាទកុវេរៈ ពួកមនុស្សពីបុរាណយល់ថាជាទេវតាម្ចាស់រតនៈឬម្ចាស់ទ្រព្យ)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់