វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រតឹង
គុ.កិ. [រ-តឹង]
ដែលក្រោកព្រមគ្នាដោយអាការៈប្រញាប់ប្រញាល់ ដូចគេខឹងខ្លាំងឬព្រោះខឹងខ្លាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលក្រោកព្រមគ្នាដោយអាការៈប្រញាប់ប្រញាល់ ដូចគេខឹងខ្លាំងឬព្រោះខឹងខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ស្ទុះក្រោករតឹង។”
២
ដែលក្រោកឡើង រតឹងព្រមគ្នាដោយចេញអាការៈតតេងរតាង។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់