វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រតេត
គុ.កិ. [រ-តេត]
ដែលដួលក្រាបក្បាលចុះដង្ហែគ្នាឬដែលក្រាបក្បាលចុះខ្ពស់ក្រោយជិតៗគ្នា :
ដែលដួលក្រាបក្បាលចុះដង្ហែគ្នាឬដែលក្រាបក្បាលចុះខ្ពស់ក្រោយជិតៗគ្នា :
ដែលដួលក្រាបក្បាលចុះដង្ហែគ្នាឬដែលក្រាបក្បាលចុះខ្ពស់ក្រោយជិតៗគ្នា :
“ដួលរតេត; ក្រាបរតេត។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ រតូត ថា :
“រតេតរតូត រកូតខ្ពស់ៗទាបៗ មិនចុះរបៀបគ្នា។”