វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រថយន្ត
ន. [រត់-យន់]
រថមួយប្រភេទដែលជាទូទៅមានកង់បួន មានទ្រង់ទ្រាយផ្សេងៗច្រើនបែប, មានចង្កូត, មានគ្រឿងទប់, ...បើកឱ្យលឿនទៅមុខឬឱ្យថយមកក្រោយក៏បានដោយកម្លាំងគ្រឿងយន្តប្រើថាមពលឥន្ធនៈឬថាមពលផ្សេងទៀត :
រថមួយប្រភេទដែលជាទូទៅមានកង់បួន មានទ្រង់ទ្រាយផ្សេងៗច្រើនបែប, មានចង្កូត, មានគ្រឿងទប់, ...បើកឱ្យលឿនទៅមុខឬឱ្យថយមកក្រោយក៏បានដោយកម្លាំងគ្រឿងយន្តប្រើថាមពលឥន្ធនៈឬថាមពលផ្សេងទៀត :
រថមួយប្រភេទដែលជាទូទៅមានកង់បួន មានទ្រង់ទ្រាយផ្សេងៗច្រើនបែប, មានចង្កូត, មានគ្រឿងទប់, ...បើកឱ្យលឿនទៅមុខឬឱ្យថយមកក្រោយក៏បានដោយកម្លាំងគ្រឿងយន្តប្រើថាមពលឥន្ធនៈឬថាមពលផ្សេងទៀត :
“បើករថយន្ត, ជិះរថយន្ត។”
រថយន្តធុនធំសម្រាប់ដឹកអ្នកដំណើរ។
“”
ប្រភេទរថយន្តតូចដែលប្រើជាលក្ខណៈគ្រួសារ ជាទូទៅផ្ទុកមនុស្សមិនលើសពីប្រាំបួននាក់ដោយគិតទាំងអ្នកបើកបរ។
“”
(ម.ព. យន្ត ឬយន្ត្រ ផង)។