វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រនាម
ន. [រ-នាម]
ព្រៃស្នាប់ក្នុងទំនាបបឹង, ដងស្ទឹង, ដងអូរ ជាដើម :
ព្រៃស្នាប់ក្នុងទំនាបបឹង, ដងស្ទឹង, ដងអូរ ជាដើម :
ព្រៃស្នាប់ក្នុងទំនាបបឹង, ដងស្ទឹង, ដងអូរ ជាដើម :
“ព្រៃរនាម, ឈើរនាម។”
ដំរីដែលកើតក្នុងព្រៃរនាម។
“”
ពស់វែកមួយប្រភេទមាត្រធំ មានពិសខ្លាំងកើតនៅក្នុងរនាម។
“”