វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រនុក
ន. [រ-នុក]
ចន្ទាស់សម្រាប់រុករុញចេញចូលតាមប្រហោងឬចន្លោះ រាំងឬបើកបានតាមត្រូវការ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ចន្ទាស់សម្រាប់រុករុញចេញចូលតាមប្រហោងឬចន្លោះ រាំងឬបើកបានតាមត្រូវការ :
ឧទាហរណ៍
“រនុកទ្វារ។”
២
(ព.ប្រ.) អ្នកដែលជាទំនុកទុកចិត្ត ប្រាប់ផ្លូវ ប្រាប់ទំនង, ឱ្យការ ឬទាំងជាទីពឹងពាក់អាស្រ័យផង ហៅថា រនុក ដែរ :
ឧទាហរណ៍
“គេមានរនុកខាងក្នុងមាំណាស់។ ចោរស្រុកជារនុកចោរព្រៃ; ពាក្យកាព្យថា ចោរព្រៃអាស្រ័យពឹងចោរស្រុក ដែលជារនុកឱ្យដឹងដាន ប្រាប់អស់កិច្ចការកលលំអាន ទើបចូលប្លន់បានឥតញញើត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់