វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រន្ទះមាត់
(ព.ប្រ.) សូរសំឡេងចេញពីមាត់ដែលស្រែកសន្ធាប់ខ្លាំង ប្រៀបប្រដូចនឹងរន្ទះបាញ់ :
(ព.ប្រ.) សូរសំឡេងចេញពីមាត់ដែលស្រែកសន្ធាប់ខ្លាំង ប្រៀបប្រដូចនឹងរន្ទះបាញ់ :
(ព.ប្រ.) សូរសំឡេងចេញពីមាត់ដែលស្រែកសន្ធាប់ខ្លាំង ប្រៀបប្រដូចនឹងរន្ទះបាញ់ :
“ស្រែកសន្ធាប់បង្គ្របដោយរន្ទះមាត់។”