វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របរ
ន. [រ-ប]
អម្រស់; អម្រស់ដែលរកបានដោយកម្លាំងកាយ :
អម្រស់; អម្រស់ដែលរកបានដោយកម្លាំងកាយ :
អម្រស់; អម្រស់ដែលរកបានដោយកម្លាំងកាយ :
“របរពោត, របរសណ្ដែក, របរស្រូវ, របរចិញ្ចឹមគោ។”
(ម.ព. របរការ)។
“”
មុខការរបរតូចធំ។
“”
របរខាងការជួញឬមុខការរបរឯទៀតនិងជំនួញ។
“”
របរណាក៏ដោយដែលមានប្រយោជន៍។
“”
របររញ៉ិករញ៉ុកបន្តិចបន្តួច, របររប៉ិចរប៉ីនេះខ្លះនោះខ្លះ ផ្សែផ្សំគ្នា។
“”