វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របា
ន. [រ-បា]
ការនិយាយរៀបរាប់ឬបូរបាច់ប្រាប់ឱ្យដឹងដើមទង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ការនិយាយរៀបរាប់ឬបូរបាច់ប្រាប់ឱ្យដឹងដើមទង :
ឧទាហរណ៍
“ស្ដាប់របា។”
២
ដំណើរសេចក្ដីជាពាក្យកាព្យរៀបរាប់អំពីត្រៃលក្សណ៍ (អនិច្ចំ, ទុក្ខំ, អនត្តា) ឬអំពីធម៌ណាមួយដែលគួរឱ្យកើតសង្វេគ សម្រាប់សូត្រឱ្យមនុស្សឈឺចាស់ស្ដាប់ :
ឧទាហរណ៍
“សូត្ររបា។”
៣
ពង្សាវតារ :
ឧទាហរណ៍
“របាក្សត្រ គឺពង្សាវតារក្សត្រក្នុងប្រទេសនីមួយតៗ មក។”
៤
បវេណី, ជំបួរ :
ឧទាហរណ៍
“មានរបាយ៉ាងហ្នឹងរៀងមក គឺមានបវេណីឬជំបួរយ៉ាងហ្នឹងរៀងមក។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សម័យឥឡូវមិនដែលប្រើ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់