វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របឹប
ន. [រ-បឹប]
អំពើរឹប គឺការរឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកមានទោសធ្ងន់ដាក់ព្រះឃ្លាំងតាមអំណាចច្បាប់បញ្ញត្ត :
អំពើរឹប គឺការរឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកមានទោសធ្ងន់ដាក់ព្រះឃ្លាំងតាមអំណាចច្បាប់បញ្ញត្ត :
អំពើរឹប គឺការរឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកមានទោសធ្ងន់ដាក់ព្រះឃ្លាំងតាមអំណាចច្បាប់បញ្ញត្ត :
“មានទោសដល់របឹប។”
មនុស្សដែលមានទោសធ្ងន់ ត្រូវរាជការមុខក្រសួងកាត់ទោសមិនឱ្យនៅជាព្រៃងារ ដាក់ឱ្យទៅជាអ្នកងារ :
“កាត់ទោសដាក់ទៅជារបឹប; ពួករបឹប (ព.បុ.)។”
ដែលត្រូវរាជការរឹបឬដែលធ្លាក់ខ្លួនទៅជារបឹប :
“ទោសរបឹប, ទ្រព្យរបឹប, មនុស្សរបឹប (ព.បុ.)។”
ការរឹបជាន់ដោយអាជ្ញារបឹបឬរឹបជាន់ឱ្យទៅជាមនុស្សរបឹប (ច្បាប់បញ្ញត្តនេះ ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ លើកលែងចោលមិនឱ្យប្រើយូរហើយ)។
“”