វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របុក
ន. [រ-បុក]
ប្រដាប់សម្រាប់បុក សម្រាប់រុកក្នុងរណ្ដៅ ក្នុងប្រហោងឬក្នុងរន្ធ រូង :
ប្រដាប់សម្រាប់បុក សម្រាប់រុកក្នុងរណ្ដៅ ក្នុងប្រហោងឬក្នុងរន្ធ រូង :
ប្រដាប់សម្រាប់បុក សម្រាប់រុកក្នុងរណ្ដៅ ក្នុងប្រហោងឬក្នុងរន្ធ រូង :
“របុកដប របុកសម្រាប់រុកលាងជម្រះដប។ យករបុករុកជាស, រុកកណ្ដុរ យករបុករុកក្នុងរន្ធឱ្យជាស, ឱ្យកណ្ដុរចេញ។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ របរ ថា :
“របររបុក។”
(ម.ព. របរ)។