វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របួស
គុ. [រ-បួស]
ដែលមានរបួស :
ដែលមានរបួស :
ដែលមានរបួស :
“មនុស្សរបួស, អ្នករបួស។”
អាការៈឬដំណើរពិការ ដោយត្រូវនឹងគ្រឿងសស្ត្រាវុធ ឬដោយប៉ះ, ជល់, ទង្គុក, ទង្គិចជាដើម :
“របួសធ្ងន់, របួសស្រាល, មានរបួស។”
និយាយកាត់ខ្លីប្រើដូចជានាមនាមសំដៅលើរូបមនុស្សក៏បាន :
“ដឹករបួសយកទៅឯមន្ទីរពេទ្យ គឺដឹកយកមនុស្សមានរបួសទៅ ...។”