វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

របេង

ន. [រ-បេង]

ឈ្មោះរោគក្អករីងឬរោគស្គមរីងជារោគបណ្ដាលកកើតអំពីសួតជាដើម មានអាការៈតត្រំតត្រើយយ៉ាងរឹងត្អឹង ទាំងជារោគឆ្លងផងដែរ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ឈ្មោះរោគក្អករីងឬរោគស្គមរីងជារោគបណ្ដាលកកើតអំពីសួតជាដើម មានអាការៈតត្រំតត្រើយយ៉ាងរឹងត្អឹង ទាំងជារោគឆ្លងផងដែរ :

ឧទាហរណ៍

“រោគរបេង, របេងរីងរៃ។”

២

ពូជមនុស្សដែលធ្លាប់តែអ្នកខ្លះមានរោគរបេងឆ្លងពីមាតាបិតាតៗរៀងមកដល់កូនចៅផង។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

(ព.ប្រ.) កូនត្រីតូចៗមានកូនត្រីក្រាញ់ជាដើមដែលប្រទះទុក្ខវេទនាព្រោះទឹកក្នុងថ្លុក, ក្នុងជ្រលងជាដើមរីងនៅតិចតួច ទាំងត្រូវកម្ដៅថ្ងៃខ្លាំងផង; ច្រើនមានតែក្នុងខែជេស្ឋឬខែអាសាឍ ដែលជួនកាល (ក្នុងឆ្នាំខ្លះ) ត្រូវខ្យល់ច្រករនាមអំពីទិសនីរតីបក់រំហួតរាំងគ្មានភ្លៀង រីងទឹក :

ឧទាហរណ៍

“ខែរបេងកូនក្រាញ់។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់