វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របេះ
កិ. [រ-បេះ]
រលេះចេញ, របូតចេញដូចគេចាប់បេះ :
រលេះចេញ, របូតចេញដូចគេចាប់បេះ :
រលេះចេញ, របូតចេញដូចគេចាប់បេះ :
“ឆ្នាំងដីរបេះមាត់។”
របូតដៃចេញពីចំណាប់។
“”
(ព.ប្រ.) រសាយដៃ; ទាល់គំនិត។
“”
(ព.ទ.បុ.) មានចំណេះតែមារយាទមិនល្អឬប្រហែលធ្វេសមិនប្រយ័ត្ន ធ្វើឱ្យភ្លាត់ខូចការខូចប្រយោជន៍។
“”
របេះដូចគេចាប់បោច, របោចរបូតចេញ។
“”
(ម.ព. របេះរបោច)។
“”