វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របះរបើង
គុ.កិ., គុ. [រ-បះ-រ-បើង]
ដែលមិនស៊ប់ ចេះតែបះចុះបះឡើង, ជាន់ខាងណេះបះខាងណោះ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមិនស៊ប់ ចេះតែបះចុះបះឡើង, ជាន់ខាងណេះបះខាងណោះ :
ឧទាហរណ៍
“ឈររបះរបើង; ក្ដាររបះរបើង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលមិនស៊ប់ ចេះតែបះចុះបះឡើង, ជាន់ខាងណេះបះខាងណោះ :
ដែលមិនស៊ប់ ចេះតែបះចុះបះឡើង, ជាន់ខាងណេះបះខាងណោះ :
“ឈររបះរបើង; ក្ដាររបះរបើង។”