វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រពាក់
ន. [រ-ពាក់]
វល្លិតូច សន្តាននឹងផ្ដៅ តែដើមតូចជាងសាច់ស្រួយបន្តិចជាងផ្ដៅ, ប្រើជាប្រយោជន៍បានតាមគួរដល់ការប្រកប :
វល្លិតូច សន្តាននឹងផ្ដៅ តែដើមតូចជាងសាច់ស្រួយបន្តិចជាងផ្ដៅ, ប្រើជាប្រយោជន៍បានតាមគួរដល់ការប្រកប :
វល្លិតូច សន្តាននឹងផ្ដៅ តែដើមតូចជាងសាច់ស្រួយបន្តិចជាងផ្ដៅ, ប្រើជាប្រយោជន៍បានតាមគួរដល់ការប្រកប :
“ខ្សែរពាក់, កំប្រោងរពាក់, ត្រករពាក់, ក្មេងៗចូលចិត្តផ្លែរពាក់ទុំ។”
សូរឮខ្ពាក់ៗរឿយៗ។
“”
(ម.ប្រ. ច្រ.ប្រ. កខ្ពាក់ ជាង ម.ព. រពុក ផង)។