វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រពឹស
កិ. [រ-ពឹស]
នៅមិនស្ងៀម ចេះតែចាប់នេះចាប់នោះរឿយៗមិនស្រាក :
នៅមិនស្ងៀម ចេះតែចាប់នេះចាប់នោះរឿយៗមិនស្រាក :
នៅមិនស្ងៀម ចេះតែចាប់នេះចាប់នោះរឿយៗមិនស្រាក :
“ឯងកុំរពឹសពេក!”
ដែលឧស្សាហ៍ក្នុងការលេងខុសទំនង :
“ក្មេងរពឹស។”
(ព.ប្រ.) ដែលមានព្យាយាម នៅដៃមិនស្ងៀម ចេះតែចាប់កាន់ការធ្វើនេះធ្វើនោះ មានជម្រះស្មៅ, ដាំដំណាំជាដើម :
“មនុស្សរពឹងដៃ។”
(ព.ទ.បុ.) នៅដៃមិនស្ងៀមឧស្សាហ៍ធ្វើការរបរ ចេះតែមានស៊ីមានចាយគ្រប់គ្រាន់ :
“(ព.កា.) មនុស្សរពឹសដៃ បំពេញផ្ទៃមិនដៃលខ្វះ មាននេះខ្លះនុះខ្លះ ឯអ្នកខ្វះតែងមករក។ លក់ដូរឱ្យក៏មាន អ្នកអត់ឃ្លានតែងមកជ្រក អ្នកនុះគេមិនយក ផលប្រយោជន៍ ពីអ្នកក្រ។ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះពីរោះ ព្រោះគេកាន់ចិត្តដ៏ល្អ សង្គ្រោះអ្នកទ័លក្រ ចិត្តគេ ស ស្អាតជានិច្ច។”
ហៃបញ្ចេញវាចាមិនសូវស្ងៀមមាត់, ទុកមាត់មិនស្ងៀម (ព.ប្រ.)។
“”
ដែលនៅមាត់មិនស្ងៀមចេះតែរៀនទន្ទេញនេះខ្លះនោះខ្លះ ឬថានេះនោះមិនសូវស្រាក។
“”