វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រពុក
គុ.កិ. [រ-ពុក]
សូរឮដោយអ្វីៗដែលតូចៗធ្ងន់ៗជ្រុះតៗគ្នាមិនស្រាក :
សូរឮដោយអ្វីៗដែលតូចៗធ្ងន់ៗជ្រុះតៗគ្នាមិនស្រាក :
សូរឮដោយអ្វីៗដែលតូចៗធ្ងន់ៗជ្រុះតៗគ្នាមិនស្រាក :
“ផ្លែស្វាយជ្រុះរពុក។”
ដែលជ្រុះឮសូរខ្ពុកៗខ្ពាក់ៗរឿយៗ។
“”
(និយាយថា រឌុក ក៏មាន, តាមទម្លាប់ដែលសង្កេតសូរ)។