វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រមិល
កិ. [រ-មឹល]
មើលមិនពេញភ្នែក, ក្រឡេកមើលម្ដងៗ :
មើលមិនពេញភ្នែក, ក្រឡេកមើលម្ដងៗ :
មើលមិនពេញភ្នែក, ក្រឡេកមើលម្ដងៗ :
“បោះបង់ចោលលែងរមិល; ដើរចោលផ្ទះឥតរមិលកូនតូច។”
រមិលមើលដោយពិនិត្យឱ្យឃើញជាក់ច្បាស់ថា តើមានការណ៍អ្វី? ឬជាហេតុភេទអ្វី? ឬក៏ជាអ្វី? :
“គ្រានោះព្រះឥន្ទ្រាធិរាជ ទ្រង់ពេចពិលរមិលមើលហេតុការណ៍ទ្រង់ជ្រាបច្បាស់ថា...។”
មើលខ្លះបន្តិចបន្ទួច។
“”