វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រម្លុះ
[រំ-លុះ]
ធ្វើឱ្យរលុះ, ឱ្យច្រោះធ្លាយ :
ធ្វើឱ្យរលុះ, ឱ្យច្រោះធ្លាយ :
ធ្វើឱ្យរលុះ, ឱ្យច្រោះធ្លាយ :
“ទឹកហូរច្រោះរម្លុះភ្លឺស្រែ។”
ប្រឡាយធំដែលទឹកហូរច្រោះធ្លុះធ្លាយឬដែលជីកឱ្យធ្លុះធ្លាយនាំទឹកឱ្យហូរច្រោះរលុះថែមឡើងទៀត ចេញពីស្ទឹង, ពីព្រែកមកកាន់ទីវាលឬនាំឱ្យស្ទឹង, ឱ្យព្រែកហូរចួបគ្នា :
“ទឹកជន់ធ្លាយរម្លុះ។”