រម្លើង

ធ្វើឱ្យរលើង :

បង្ខូចបង្ខុសឱ្យគេចេញឃ្លាតផុតពីមុខការឬឱ្យគេថ្លោះធ្លាក់យសស័ក្ដិ។

(ព.ប្រ.) សើរើ សកេរ្តិ៍ សគល់គេមិនឱ្យមានសល់ឬផ្ដន្ទាព្យាបាទបំផ្លាញគេឱ្យរលើងរលំ។

(ម.ព. រំលើងឫសគល់)។