វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រយីករយាក
គុ. [រ-យីក-រ-យាក]
ដែលរយាកក្រៃពេក :
ដែលរយាកក្រៃពេក :
ដែលរយាកក្រៃពេក :
“ផ្ទះចាស់រយីករយាក។”
ដែលខ្ជីខ្ជាឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
“របៀបការរយីករយាក។”
ដែលខើចខ្លះស្លុយខ្លះ សោត្រោ ឬសោកប៉ត្រោកខ្ជីខ្ជាតាមតែបាន :
“ស្លៀកដណ្ដប់រយីរយាក។”