វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រយៈបណ្ដោយ
ន. [រ-យៈ-បន់-ដោយ]
(ភូមិ.) រយៈចម្ងាយគិតជាដឺក្រេរវាងទីតាំងណាមួយលើផ្ទៃផែនដីនិងខ្សែបណ្ដោយគោល ហើយមានតម្លៃស្មើនឹងរង្វាស់នៃមុំផ្ចិតផែនដីដែលបង្កើតដោយបន្ទាត់ដែលកាត់តាមទីតាំងនោះ ភ្ជាប់ទៅនឹងផ្ចិតផែនដីនិងប្លង់ខ្សែបណ្ដោយគោល :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ភូមិ.) រយៈចម្ងាយគិតជាដឺក្រេរវាងទីតាំងណាមួយលើផ្ទៃផែនដីនិងខ្សែបណ្ដោយគោល ហើយមានតម្លៃស្មើនឹងរង្វាស់នៃមុំផ្ចិតផែនដីដែលបង្កើតដោយបន្ទាត់ដែលកាត់តាមទីតាំងនោះ ភ្ជាប់ទៅនឹងផ្ចិតផែនដីនិងប្លង់ខ្សែបណ្ដោយគោល :
ឧទាហរណ៍
“ប្រទេសកម្ពុជាស្ថិតនៅត្រង់ចន្លោះខ្សែបណ្ដោយទី១០២និងទី១០នៃរយៈបណ្ដោយខាងកើត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់